Set MARZI EN REMY agua | 2009-16

Deze fabriek werd opgericht in 1879 door Anton Marzi en zijn zwager Simon Peter Remy en was gevestigd in Höhr-Grenzhausen (Westerwald). In 1880 werd een tingieterij aan het bedrijf toegevoegd. Er werkten rond 1910 ongeveer 100 werknemers bij de firma. Dit bedrijf is het meest bekend door zijn stenen drinkbekers en bierpullen met het typische ‘Westerwälder Salzglasur’. Maar ook is er een groot assortiment vazen, wandtegels en schalen geproduceerd in de prachtigste vormen en glazuren. Marzi
en Remy hanteerde een strenge kwaliteitscontrole, zodat alleen produkten met de hoogste kwaliteit  de fabriek verlieten. Vanaf het begin was Gustav Thinwiebel als ontwerper werkzaam. Van zijn hand kwamen zeer veel bierpullen in de zogenaamde ‘altdeutschen’ stijl. Hiermee worden bedoeld de dekoren die gebaseerd zijn op voorbeelden uit de Renaissance en die tussen 1871 en ca. 1900 zeer geliefd waren. Zijn ontwerpen zijn herkenbaar doordat ze gesigneerd zijn met GT.​Omdat het in die tijd gebruikelijk was om een bierpul met een tinnen deksel uit te voeren, werd in 1881 een tingieterij opgericht. Een nieuw ondernemingsucces volgde in 1883 toen het lukte om een cremekleurig aardewerk te produceren het zg. ‘Elfenbeinsteinzeug’. (Elfenbein is ivoor). Hierdoor werd het assortiment aangevuld met bowlsets en allerlei geschenkartikelen. Rond 1900 behoorde Marzi & Remy tot de leidende producenten en kon bekende ontwerpers zoals Henry van de Velde, Albin Müller en  Peter Behrens aantrekken.
Tussen de beide wereldoorlogen verliepen de ontwikkelingen zeer wisselvallig. Vooral de recessie aan het begin van de jaren 30 liet haar sporen na. Tijdens de tweede wereldoorlog werd de productie omgeschakeld naar die van eenvoudig servies. Na de oorlog werden de huisvesting en daarmee ook de technische installaties gemoderniseerd. Het bleef voorlopig nog bij de productie van de traditionele produkten. Pas nadat in 1953 Otto Georg Bühler, een neef van Simon Peter Remy de leiding over het bedrijf overnam werd ook het assortiment aan de vraag van de tijd aangepast. Bühler kwam in 1949, na zijn opleiding tot keramiek-ingenieur, bij het bedrijf als assistent van de bedrijfsleider. Hij stapte in 1951 over naar de ‘ Porzellanfabrik Christian Seltmann’ in Weiden, waar hij veel kennis opdeed met glazuur en ervaring kreeg met massaproductie. In 1953 kwam hij terug bij de top van de onderneming en trouwde met een jonge ontwerpster genaamd Erika ….?
​
​Hij werkte naast zijn functie als bedrijfsleider ook als keramist en ontwerper van glazuren en decoren. Volgens zijn opgave heeft hij ongeveer 5000 decoren ontworpen. Erika Bühler presenteerde
in 1953 een collectie met asymmetrische vormen die tot dan toe alleen in porcelein bekend waren.
In het begin van de jaren 80 ging het economisch minder met de firma en uiteindelijk volgde een faillissement. In 1990 werd de fabriek overgenomen door ‘Steingutfabrik Staffel’. De laatste bedrijfsleider Rainer Faber probeerde de onderneming te redden.
Als ‘M+R Keramikfabrik GmbH’ heeft het bedrijf tot 1996 bestaan, hierna  volgde de definitieve sluiting.